top of page
WhatsApp Image 2020-05-27 at 09.35.39.jp

Suriname

Bedreigd door de zee

Plantjes die de kust van Suriname beschermen tegen de stijgende zeespiegel. Het klinkt onwerkelijk en dat is precies wat ik dacht toen ik hiervan hoorde. Ik zou ze graag in het echt willen bekijken. Ik had willen zien hoe delen van de kust van Suriname ermee wordt beschermd. Maar in plaats van in Suriname aan de roti te zitten, ben ik op mijn kamer in Groningen. Corona gooit roet in het eten en de reis naar Suriname wordt geannuleerd. Vanuit Nederland ga ik op onderzoek uit naar de zogenaamde mangroveplanten

Harmen Boerboom

 

Als eerste spreek ik met Harmen Boerboom. Harmen woont in Suriname en werkte 10 jaar als Surinamecorrespondent voor de NOS. In 2016 komt Harmen voor de eerste keer in aanraking met de zogenaamde mangrove planten. Vlak na een dijkdoorbraak in 2015 is Suriname toe aan een oplossing. Een die stand houdt. Niet weer een tijdelijke nooddijk. Sieuwnath Naipal bedenkt zo’n oplossing en komt met de mangrove plant. 

 

 

 

 

Klik op de bovenstaande knoppen om meer te lezen over Sieuwnath Naipal en over hoe de mangroveplant in Suriname werkt

 

Wanneer de eerste mangrove plantjes de grond in gaan heeft Harmen twijfels. ‘’De eerste keer vroeg ik me af of die professor Naipal niet gewoon een dromer is? Het leek me sterkt dat deze boompjes een grote storm zouden kunnen weerstaan. Spoelt het dan niet allemaal weer weg? Ik vond het interessant, maar moest nog maar zien of het zou gaan werken.”

 

De terugkeer

In 2019 keert Harmen terug naar de plek waar hij drie jaar geleden met zijn voeten op de grond aan de kust stond. Harmen zag dat er een enorme verandering had plaats gevonden. ‘’Wat ik interessant vond, is dat in drie jaar tijd het effect heel zichtbaar is geweest. Er is een enorme laag modder ontwikkelt wat zorgt voor nieuw land. In deze paar jaar is er een natuurlijke dijk ontwikkeld waar de zee helemaal niet meer bijkomt. Ik zag dat de mangrove inderdaad de harde golven tegen kon houden.’’

Harmen is overtuigd door professor Naipal en vertelt rooskleurig de voordelen ervan.

‘’Er is land bijgekomen en op sommige plekken kun je lopen waar vroeger zee was. Het werkt dus wel degelijk. De man heeft mij volledig overtuigd. De mangrove wortels in de grond groeien mee met de stijging van de grond. De planten houden zichzelf in stand waardoor er geen onderhoud nodig is. Het is zo passief waardoor het niet kan doorbreken. Een dijk kan wel doorbreken. Het mooie is dat de plant zichzelf kan onderhouden, zo zijn er geen onderhoudskosten nodig.’’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Harmen is erg positief over de mangrove. ‘’Het mooie van die mangrove is dat je ook een nieuw natuurgebied ontwikkelt. Als je nu langs de zee loopt is er veel groen en zijn er vogels en andere diersoorten. Wanneer je daar een grote zeedijk neer zet kijk je uit op een blok beton wat niet eens mee groeit met de zeespiegelstijging. Eigenlijk ben je in mijn optiek gek als je iets anders neerzet dan die mangrove. Het is goedkoop, effectief, natuurlijk en onderhoudsvrij. Ik ben natuurlijk geen deskundige maar ik woon wel in Suriname. Ik zie dat het werkt en volgens mij zijn er alleen maar voordelen.’’

Met mic.jpeg

Eigenlijk ben je in mijn optiek gek als je iets anders neer zet dan die mangrove

Foto: Harmen Boerboom in Suriname

Voordelen van mangrove als kustbescherming:

1

Het is een onderhoudsvrije oplossing. De mangrove houdt zichzelf in stand

2

Het is een goedkope oplossing

3

Er wordt een nieuw natuurgebied ontwikkeld. Meer groen en ruimte voor diersoorten

4

Het is effectief. De mangrove is stevig genoeg

meningen verdeeld

Harmen is overtuigd en professor Naipal blijft zijn plantjes aan de kust van Suriname planten. Maar wat vindt de bevolking van deze oplossing? De meningen zijn verdeeld. Je kunt zeggen dat er besef is onder de bevolking van de stijgende spiegel. Maar veel actie onder de bewoners is er niet volgens Harmen. ‘’De bewoners hebben altijd maar gewacht op een oplossing via de overheid. Een groot deel van de bevolking hoopt op een grote stenen zeedijk die ooit is beloofd door de overheid.’’ Harmen zegt dat de kans maar klein is dat die er ooit komt. Een grote zeedijk kost veel geld en dat heeft Suriname niet.

''Je ziet dat mensen zich wel realiseren dat de zee dichterbij komt. Er is een weg vlak langs de zee waar veel huizen staan. Aan de zeekant zijn alle huizen al weggespoeld. Daarachter is te zien dat er allemaal huizen te koop staan. Overal staan verkoopbordjes. De bewoners laten zich verjagen door de zee. Deze mensen zien ook wel dat op korte termijn de overheid niet met een zeedijk komt.’’

 

Toen een paar jaar geleden de professor met de plantjes kwam aanzetten was niet iedereen overtuigd. "Sommigen hebben twijfels bij die professor met die gekke boompjes. Blijkbaar geeft de uitstraling van een grote zeedijk een veiliger gevoel dan de modder en planten die aan de kust worden gezet. Toch zie je dat bewoners in de gaten krijgen wat de plantjes doen. Er zijn wel degelijk voorbeelden van dat het werkt.’’ Het heeft volgens Harmen tijd nodig totdat mensen zien dat de oplossing werkt.

Wachten op de stenen zeedijk?

In 2019 maakte Harmen een reportage voor de NOS over de ontwikkeling van de mangrove. In de reportage zie je boer Ganpat die een paar jaar geleden een stuk van zijn landbouwgrond verloor door overstromingen. ‘’Toen ik hem sprak dacht hij, wat komt die professor hier doen met die boompjes. Op dit moment bekostigd nu voor een belangrijk deel zelf de aanplant. Bewoners moeten eerst met hun eigen ogen zien dat de plantjes daadwerkelijk helpen. Een groot deel van de bevolking wacht nog steeds op de stenen zeedijk. De eerste schep moet daarvoor nog de grond in gaan. Ik zie dat voorlopig nog niet gebeuren. Ik denk dat de nieuwe regering het plan ook zal gaan afblazen.''

 

Bekijk hieronder de reportage die Harmen maakte voor de NOS:

Erlan Sleur

Ik ging ook in gesprek met Erlan Sleur. Hij is klimaatactivist en maakt zich hard voor alles wat met klimaatverandering te maken heeft. Hij is vooral actief met de boskap maar houdt zich ook bezig met de stijgende zeespiegel. Erlan zegt dat Suriname weinig kan doen aan klimaatverandering. ‘’Klimaatverandering komt op ons af en wij moeten er maar mee dealen. Wij kunnen het alleen maar tegengaan door de broeikasgassen te verminderen. We zijn een relatief klein land dat weinig invloed heeft. Het tegengaan van de smeltende ijskappen ligt niet in onze handen. Het ligt in de handen van de rijke landen, die vervuilen ook het meest.’’

Erlan snapt wel dat Suriname minder bezig is met klimaatactie. ‘’ Als je een goed draaiende economie hebt, heb je ruimte om over het milieu te denken. Maar als mensen eten op tafel moeten zetten is milieu voor hun geen prioriteit. Het is een dilemma waar ik mee zit in Suriname.’’

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Tijdens het gesprek met Erlan merk ik aan alles dat hij het somber in ziet. ‘’Hoe winnen wij ooit de strijd tegen climate change? Ik zie gewoon dat we de strijd aan het verliezen zijn.’’

 

Erlan vertelt dat hij zelf ook veel met Sieuwnath heeft gewerkt. Hij is dan ook positief over zijn initiatief met de mangrove. Volgens hem is de mangrove de enige manier waarop Suriname nog beschermd kan worden. Als ik aan hem vraag wat hij vindt van een dijk, heeft hij een duidelijk standpunt.

‘’Een dijk? Dat is funest. We hebben het gezien bij ons westerse buurland Guyana. Ik kan me goed voorstellen dat je een dijk wilt aanleggen om bepaalde woongebieden te beschermen, maar dan kan je die mangrove wel vergeten. Een dijk gaat onze zee echt niet tegenhouden. Daarnaast is het onderhouden van een dijk duur.''

 

 

 

 

 

 

I

Ik spreek ook met Erlan over de regering en het huidige beleid. Hij is boos over hoe de regering met het milieu in Suriname omgaat. ‘’Deze regering is gewoon ellendig, ze hebben totaal geen oog voor het milieu. Ze hebben niet eens een dollar uitgegeven om Sieuwnath Naipal te helpen. Als de verkiezingen zijn gaan ze wel met de camera daarheen. Dan pronken ze met het werk van de professor alsof ze hebben geholpen.’’

Het is volgens Erlan erg belangrijk dat de regering, maar ook de bewoners van Suriname bewust worden van het feit dat mangrove zo belangrijk is. ‘’We moeten meer doen om de gemeenschap duidelijk te maken wat er op ons af kan komen. Ik denk dat de gemeenschap hier nog niet bewust van is. De regering al helemaal niet, anders hadden ze meer moeite gedaan om met Naipal te werken.’’

Erlan vindt het belangrijk dat de mangrove beschermd wordt. "De mangroven aan de noordkust van de Atlantische oceaan staan al in een beschermd gebied. Het gebied is in de jaren 60 ontwikkeld met de bedoeling dat de gebieden wel economisch mogen worden gebruikt, maar niet beschadigd mogen worden. Het mag ook niet uitgegeven worden voor bouwkavels of andere agrarische projecten. Voor een goed werkend mangrove systeem is er een buffer nodig van zeker één kilometer aan mangrove.”

Volgens Erlan is mangrove een van de weinige dingen die Suriname nog kan redden tegen overstromingen. “Als we climate change niet tegen kunnen houden hebben we gelukkig nog de mangrove om mee te groeien met de zeespiegel. Maar als we ook nog mangrove kapot gaan maken omdat mensen langs de zee willen wonen gaat het mis. Het is heerlijk om langs de zee te wonen maar ze beseffen niet dat ze daarmee ook hun eigen graf aan het graven zijn. De zeestroom langs de oostkust is vreselijk en moet niet worden onderschat.”

Dat stukje bewust worden van de gemeenschap is iets waar klimaatactivist Erlan Sleur veel mee bezig is. Hij is iemand die de confrontatie aan gaat en zich echt inzet voor het milieu. Niet alleen voor de mangrove maar ook de boskap en de goudwinning. Hij wil mensen laten zien wat er gebeurt door beelden te maken van de situatie. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"Zie hoe laag het achterland licht. De klei dijk die als enige barrière hier tussen ligt is niet onderhouden en zit vol met scheuren. Afwachten dus op de volgende breuk in de dijk. De mangrove bomen die in het project geplant worden zijn nog te weinig en te klein om het wassende water tegen te houden en de golven te dempen die de kleien dijk aantasten." -Erlan Sleur

 

 

Loes Trustfull

Wie ook bezig is met het voorlichten van mensen is Loes Trustfull. Loes heeft binnen verschillende projecten met mangrove gewerkt en heeft een duidelijk doel voor ogen: Duidelijk maken waarom mangrove zo belangrijk is voor Suriname. 5 jaar geleden startte ze het eerste project voor jongeren ‘jeugd en mangrove’.

‘’Het project was bedoeld om kennis over de mangrove bij te brengen. Het enige wat de jongeren leerde over mangrove was een klein regeltje uit hun schoolboek. De jeugd weet er niks van. Ze kijken nauwelijks televisie en lezen doen jongeren ook niet veel meer. 

Dit is waar het eigenlijk allemaal begon. Ik ben met scholen bezig geweest en hier gaf ik voorlichtingen. Ze kregen filmpjes en foto's te zien. Ik organiseerde het zo, dat een groot deel van de scholen van Paramaribo echt goed ging kijken naar de mangrove. Ik organiseerde ook schoolreisjes met het thema mangrove. Hierdoor zagen ze het niet alleen in de theorie maar ook in de praktijk. We liepen door de modder en we mochten verschillende soorten bewonderen. De schoolreisjes waren geweldig. Kinderen in de natuur werkt altijd goed, als ze maar uit de schoolbanken zijn."

"Mangrove werd steeds meer een thema om rekening mee te houden. Toen begon de professor met een experiment bij Weg naar Zee. Ik vond het erg leuk dat hij er mee bezig was dus toen heb ik hem benaderd. Ik vroeg of ik de jongeren daar ook naar toe kon brengen om te laten zien wat hij daar deed.’’

 

Mangrove educatiecentrum

In 2018 wordt in Suriname het mangrove educatie centrum in Coronie opgezet. Loes was hierbij betrokken. “Het was al opgezet maar de overheid deed er niks mee. Er was een gebouw maar er waren geen gecoördineerde activiteiten.

Het mangrove educatie centrum is de hele dag open. Iedereen kan daar langskomen ook toeristen. Het is daardoor ook een soort inkomstenbron voor de gemeenschap.’’

 

Loes vindt het erg belangrijk om te laten zien wat mangrove kan betekenen. “Mangrove heeft wereldwijd een belangrijke functie in het vasthouden van co2. Wereldwijd is het dus enorm van belang. In sommige landen zijn ze zelfs beschermd. In Suriname zijn ze niet als type bos beschermd, maar bevinden ze zich wel in beschermde gebieden.''

 

''Omdat de mangrove modder vasthoudt is het voor Suriname een natuurlijke dijk. Je behoudt hierdoor ook de kust. Zeker de mensen langs de kustvlakte mogen trots zijn op de mangrove. Ze kunnen er geld mee verdienen want als je toerisme hebt, heb je ook inkomsten voor de lokale gemeenschap. Het is niet zomaar een boom, het zorgt dat er vissen zijn, het brengt vogels ernaar toe. Je hebt heel veel mogelijkheden. Als je de mensen daar bewust van maakt gaan ze anders naar de mangrove kijken."

 

Loes is nog niet klaar met de mangrove. Ze hoopt in de toekomst meer projecten te mogen doen met mangrove. "Ik wil graag meer voorlichtingen gaan geven over mangrove. Er is nog onvoldoende kennis bij kinderen. We hopen in de toekomst een soort mangrove centrum te bouwen waar de professor bezig is.’’

Professor Naipal blijft mangrove planten en Erlan Sleur actie voeren. Hierbij stopt mijn onderzoek naar de mangrove planten en ben ik er achter gekomen wat voor een grote rol het speelt in Suriname. Ik had van te voren nooit gedacht dat een plantje zo'n groot verschil kon maken voor Suriname. Ik hoop ze dan ook snel een keer in het echt te mogen bewonderen.   

Met Erlan.jpeg
Foto: Harmen Boerboom en Erlan Sleur

ellendige Regering

95911523_10216212138391542_1712056642306

Deze regering is gewoon ellendig, ze hebben totaal geen oog voor het milieu

Foto: Klimaatactivist Erlan Sleur
87836102_10215670065920069_6023440514492

Contact

Daniëlle Naberman

Danique Dellebarre

Naomi van Asperen

sulution@email.com

  • Black Instagram Icon
  • Black YouTube Icon

© 2023 by Personal Life Coach. Proudly created with Wix.com

Bedankt voor uw bericht!

bottom of page